Izdvajamo
Naslovna » Izlasci » Pozorište » „Labudovo jezero“, u znak sećanja na Dimitrija Parlića
"Labudovo jezero", u koreografiji i režiji Dimitrija Parlića
"Labudovo jezero", u koreografiji i režiji Dimitrija Parlića

„Labudovo jezero“, u znak sećanja na Dimitrija Parlića

U Narodnom pozorištu će u utorak 31. januara na Velikoj sceni biti izvedena baletska predstava „Labudovo jezero“, povodom stote godišnjice rođenja Dimitrija Parlića, poznatog baletskog igrača i koreografa.

U čuvenom baletu na muziku Petra Iljiča Čajkovskog, prema libretu Vladimira Begičeva i Vasilija Gelcera, u koreografiji i režiji Dimitrija Parlića, učestvovaće celokupni ansambl Baleta i Orkestar Narodnog pozorišta.

Početak je u 19.30 časova.

„Labudovo jezero“ u Narodnom pozorištu

„Labudovo jezero“, pravi biser klasičnog baletskog reprtoara, premijerno je izveden u Narodnom pozorištu, u ovoj koreografskoj postavci, 14. maja 1970, a obnovljen 23. aprila 1998. godine.
Parlić je zadržao koreografsku celinu u drugom, antologijskom činu Lava Ivanova sa pojedinim koreografskim intervencijama, dok je prvi i treći čin kreirao sam.

Suštinu ovog antologijskog dela, za koje Čajkovski nije ni pretpostavljao da će postati ezoteričan, magičan, snažno ekspresivan i najigraniji balet u istoriji, čine zakletva kao iskušenje ljubavi i prevare, sazrevanje kroz odluke, ljudsko dvojstvo, lukavost, žrtvovanje, sjedinjavanje u fiktivnoj smrti i apoteoza idealnoj ljubavi.

Na sceni Narodnog pozorišta, „Labudovo jezero“ je prvi put postavljeno 1925. godine u koreografiji Aleksandra Fortunata. Narednu inscenaciju, 1951. godine, uradila je Nina Kirsanova, a potom je usledila Parlićeva verzija koja je, prema oceni brojnih kritičara, ostavila mnogo snažniji umetnički utisak u odnosu na prethodne dve postavke.

Obnova ovog baleta 1998. godine predstavljala je dug prema priznatom srpskom koreografu, ali i znak velikih estetskih vrednosti. Restauraciju scenskog dizajna prema originalu Kžištofa Pankijeviča uradili su Boris Maksimović (dekor) i Katarina Grčić (kostimi).

O Dimitriju Parliću

Dimitrije Parlić (Solun, 1916 – Beograd, 1986) svojim stvaralaštvom ostavio je neizbrisiv trag u istoriji baleta. Kao igrač je pokazivao poseban smisao za uloge zasnovane na igračkoj tradiciji naših naroda, dok mu se koreografski opus odlikovao skladnošću igračkih fraza i linija, zasnovanih na spoju klasičnog i savremenog baleta.

Glumačku školu pohađao je u Beogradu, a baletski se školovao u Beču i Bernu.
Od 1942. godine bio je solista u Narodnom pozorištu u Beogradu, a potom šef baletskog ansambla i koreograf. U periodu od 1958. do 1962. godine bio je direktor baleta Državne opere u Beču, a nakon toga, imao je angažmane u Rimu, Helsinkiju, Berlinu, kao i u Zagrebu, gde je i počeo da se bavi koreografijom postavivši plesne scene u operi „Pikova dama“ Petra Iljiča Čajkovskog.

Od 1971. godine, kao slobodan umetnik, radio je u mnogim pozorištima u zemlji i inostranstvu. Zbog bolesti je bio prinuđen da se povuče sa scene, ali je nastavio izuzetno uspešnu koreografsku karijeru, tokom koje je postavio niz baletskih dela sa maštovitošću i originalnošću kakva se retko sreće, što ga je i uvrstilo u red naših najvećih koreografa. Među njima su „Romeo i Julija“ (Prokofjev), „Orfej“ (Stravinski), „Čudesni mandarin“, „Dama s kamelijama“, „Ana Karenjina“, „Žar ptica“, „Kopelija“, „Dvoboj“, „Simfonijski triptihon“, „Ohridska legenda“, „Labudovo jezero“…

(danubeogradu.rs)

loading...

Ostavite odgovor

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena.